સન 1998માં એક અમેરિકન નાગરિકે આશરે 8 અબજ ડોલરના ખર્ચે કેરેબિયન સમુદ્રમાં આવેલો એક ટાપુ ખરીદ્યો. નકશામાં જોઈએ તો 75 એકરમાં ફેલાયેલો આ ટાપુ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ વર્જિન આઇલેન્ડ્સનો ભાગ હતો, જેનું નામ હતું ‘લિટલ સેન્ટ જેમ્સ’. બહારથી જોવામાં આવે તો આ ટાપુ કોઈ અદભૂત પ્રવાસધામ કે સપનાના મહેલ જેવો લાગતો હતો. સુંદર રેતાળ કિનારા, ચારેબાજુ હરિયાળી, ટાપુની મધ્યમાં મહેલ જેવો ભવ્ય બંગલો, લક્ઝરી ગેસ્ટ હાઉસ, વિશાળ સ્વિમિંગ પૂલ, આધુનિક જિમ અને હેલિપેડ જેવી તમામ સુવિધાઓ ત્યાં ઉપલબ્ધ હતી.
પરંતુ આ કથિત સ્વર્ગની પાછળ એક અત્યંત ભયાનક અને કાળું સત્ય છુપાયેલું હતું. આસપાસના ટાપુઓ પર વસતા લોકો આ સ્થળને “પીડોફાઇલ આઇલેન્ડ” તરીકે ઓળખતા હતા. અહીં 12 થી 17 વર્ષની સગીર કન્યાઓની માનવ તસ્કરી કરવામાં આવતી અને તેમનું જાતીય શોષણ થતું હતું. ચારેબાજુ ફેલાયેલા સમુદ્રને કારણે અહીંથી ભાગવું અશક્ય હતું. એકવાર 15 વર્ષની એક કિશોરીએ સમુદ્રમાં તરીને ભાગવાનો પ્રયાસ કર્યો હતો, પરંતુ તે પકડાઈ ગઈ અને સજા રૂપે તેનો પાસપોર્ટ જપ્ત કરી લેવામાં આવ્યો હતો.
આ ટાપુ પર માત્ર સામાન્ય અપરાધીઓ જ નહીં, પરંતુ દુનિયાના સૌથી પ્રભાવશાળી અમીરો, અબજોપતિઓ, સેલિબ્રિટીઝ અને દિગ્ગજ રાજકારણીઓની અવરજવર રહેતી હતી. આ યાદીમાં બ્રિટનના પ્રિન્સ એન્ડ્ર્યૂ, પ્રખ્યાત વૈજ્ઞાનિક સ્ટીફન હોકિંગ, જાણીતા કોમેડિયન, મોટા ઉદ્યોગપતિઓ અને ટોચના રાજકીય નેતાઓ સામેલ હતા. આ તમામ મહાનુભાવો માટે અહીં ભવ્ય અને વિલાસી પાર્ટીઓનું આયોજન કરવામાં આવતું હતું.
આ આખા કાળા કારોબારનો સૂત્રધાર જેફરી એપસ્ટીન હતો. એપસ્ટીનની સફર આશ્ચર્યજનક હતી. એક સમયે બ્રુકલિનમાં બાળકોને ગણિત ભણાવતો આ સામાન્ય સ્કૂલ ટીચર જોતજોતામાં અબજોપતિઓનો ફાઇનાન્સિયલ એડવાઈઝર બની ગયો અને અંદાજે 600 મિલિયન ડોલરની અઢળક સંપત્તિ એકઠી કરી. તેના અંગત સંપર્કોમાં બિલ ક્લિન્ટન, ડોનાલ્ડ ટ્રમ્પ અને ઇઝરાયલના પૂર્વ પ્રધાનમંત્રી એહુદ બરાક જેવા વિશ્વના શક્તિશાળી નેતાઓના નામ જોડાયેલા હતા.
કેસનો પર્દાફાશ માર્ચ 2005માં થયો જ્યારે ફ્લોરિડાના પામ બીચમાં એક 14 વર્ષની બાળકી અને તેના માતા-પિતાએ પોલીસ ફરિયાદ નોંધાવી. બાળકીએ જણાવ્યું કે તેને “મસાજ” આપવાના બહાને એક ધનાઢ્ય વ્યક્તિના ઘરે લઈ જવામાં આવી હતી, જ્યાં એપસ્ટીને તેનું યૌન શોષણ કર્યું હતું. તપાસ દરમિયાન એક પછી એક કડીઓ જોડાતી ગઈ અને પોલીસે 35થી વધુ એવી સગીર પીડિતાઓને શોધી કાઢી, જેમની કહાની એકસરખી હતી. આ કોઈ છૂટોછવાયો બનાવ નહીં, પરંતુ એક સુવ્યવસ્થિત દેહ વ્યાપારનું નેટવર્ક હતું.
2006માં FBIએ “ઓપરેશન લીપ યર” હેઠળ તપાસ તેજ કરી અને 53 પાનાનો સજ્જડ રિપોર્ટ તૈયાર કર્યો. આમ છતાં, માયામીના તત્કાલીન ફેડરલ અટર્ની એલેક્ઝાન્ડર અકોસ્ટાએ એપસ્ટીનના વકીલો સાથે એક ગુપ્ત સમજૂતી કરી. આ ડીલ મુજબ, એપસ્ટીને માત્ર બે ગૌણ આરોપો સ્વીકારવાના હતા અને બદલામાં તેને તથા તેના સાથીઓને તમામ ગંભીર ગુનાઓમાંથી મુક્તિ મળી ગઈ. આશ્ચર્યની વાત એ હતી કે પીડિતાઓને આ સમજૂતી વિશે અંધારામાં રાખવામાં આવી હતી, જે અમેરિકન કાયદાનું સીધું ઉલ્લંઘન હતું. પરિણામે એપસ્ટીનને માત્ર 18 મહિનાની સજા થઈ અને 2009માં તે જેલમુક્ત પણ થઈ ગયો.
જો ઇન્વેસ્ટિગેટિવ જર્નાલિસ્ટ જુલિ બ્રાઉન ન હોત, તો કદાચ આ કેસ કાયમ માટે દબાઈ ગયો હોત. ‘માયામી હેરાલ્ડ’ની આ પત્રકારે વર્ષો સુધી પીડિતાઓનો સંપર્ક કર્યો અને પુરાવા એકઠા કર્યા. 2018માં તેણે “Perversion of Justice” શીર્ષક હેઠળ અહેવાલોની શ્રેણી પ્રકાશિત કરી, જેણે સમગ્ર અમેરિકામાં રોષની જ્વાળા ભડકાવી અને કેસ ફરીથી ખોલવાની ફરજ પડી. જુલાઈ 2019માં એપસ્ટીનની ફરીથી ધરપકડ થઈ, પરંતુ 10 ઓગસ્ટ 2019ના રોજ તે જેલની કોટડીમાં મૃત હાલતમાં મળી આવ્યો. સત્તાવાર રીતે તેને આત્મહત્યા જાહેર કરાઈ, પરંતુ તે રાત્રે CCTV કેમેરાનું બંધ હોવું અને અન્ય સંજોગો આજે પણ અનેક શંકાઓ જન્માવે છે.
ડોનાલ્ડ ટ્રમ્પે 2024ની ચૂંટણી દરમિયાન એપસ્ટીન ફાઈલો જાહેર કરવાનું વચન આપ્યું હતું, પરંતુ 2025માં સત્તામાં આવ્યા બાદ સરકારનું વલણ બદલાયું છે. સરકાર હવે કહી રહી છે કે કોઈ ચોક્કસ ‘ક્લાયન્ટ લિસ્ટ’ અસ્તિત્વમાં જ નથી. જે દસ્તાવેજો બહાર આવ્યા તેમાં પણ મોટાભાગની વિગતો છુપાવી દેવામાં આવી છે. તેમ છતાં, 10 લાખથી વધુ દસ્તાવેજો હજુ જાહેર થવાના બાકી છે. આ કિસ્સો સાબિત કરે છે કે કેવી રીતે અઢળક સંપત્તિ અને રાજકીય વગ મળીને ન્યાયતંત્રને બાનમાં લઈ શકે છે. સત્ય ભલે અત્યારે દબાયેલું હોય, પણ ઇતિહાસ સાક્ષી છે કે પાપનો ઘડો ગમે તેટલો મજબૂત હોય, તે એક દિવસ ફૂટે જ છે.
